HOLANDIJA PLAĆA VISOKU CENU RAZVOJA

Focus // 26.10.2015.
Source Images:
 DSC_0497.JPG (Av: F5.0; Tv: 1/4000 sec.; ISO: 0; FL: 55.0 mm) 
 DSC_0498.JPG (Tv: 1/250 sec.; ISO: 0) 
 DSC_0496.JPG (Tv: 1/1000 sec.; ISO: 0) 
 Processing:
 Fusion F.1 (HDR; Mode 1)

 

Na prvi, ali i drugi pogled, Holandija je evropska država sa dubokom svešću o neophodnosti očuvanja životne sredine, sa stanovnicima koji u proseku prelaze 1000 km godišnje na biciklu i biraju vegetarijanski način ishrane. Da je opredeljenost za očuvanje prirode iskrena pokazuju količine recikliranog otpada i sklonost građana ka korišćenju besprekorne mreže javnog transporta.

Ekonomski razvoj koji dopušta osvešćenost po pitanju konzumerizma i reciklaže samo je jedna strana priče. Kao posledica razvoja stoji činjenica da Holandija ima ogromnu emisiju karbon-dioksida po glavi stanovnika, duplo veću od Francuske i među najvišima u Evropi. Vetrenjače možda jesu njihov zaštitni znak, ali Holanđani dobijaju daleko manje struje koristeći energiju vetra od susedne Danske i Nemačke.

Broj biciklista krije deo odgovora na zagonetku kako naizgled savršena eko-država posrće u primeni sporazuma iz Kjota. Holanđana je, bili oni biciklisti ili ne, jednostavno previše. Gusto naseljena zemlja odriče se zelenih i pošumljenih površina, a visoka funkcionalnost ne sprečava mrežu javnog prevoza da emituje štetne gasove u atmosferu. Najveći deo problema su grane industrije od kojih holandska privreda živi – energetika, petrohemija, prerada i transport prerađevina.

Konačni deo slagalice nalazi se u svesti stanovnika i geografskoj poziciji zemlje. Naviknuti na stotine godina borbe sa plimom, osekom i ćudima prirode, Holanđani prirodu vide kao silu koja mora biti kontrolisana i iskorišćena pre nego zaštićena, obnovljena i unapređena.

Podeli sa prijateljima: Share on FacebookGoogle+Tweet about this on TwitterEmail to someone