NOVI DOKAZI O POČETKU EPOHE ANTROPOCENA

Focus // 13.01.2016.
NationalGeographic_1583639-960x601

 

Ideja da živimo u epohi Antropocena se već duže vreme nalazi u centru svih ekoloških rasprava. U pitanju je epoha koju je obeležio uticaj čoveka na geološki razvoj planete i počinje ljudskim aktivnostima koje su globalno uticale na ekosistem. Grupa naučnika je nedavno predstavila studiju koja pruža čvrste dokaze o tome da je ova nova epoha zaista nastupila, zamenjujući Holocen koji je započeo pre 12 000 godina. Ovo pitanje bi zvanično trebalo da reši Međunarodna komisija za stratigrafiju kasnije ove godine.

Kako se navodi u ovoj studiji, trag postojanja čoveka na Zemlji je sveprisutan. Brzina kojom raste nivo CO2 i metana u atmosferi zbog sagorevanja fosilnih goriva, daleko je značajnija od promena koje su definisale početak holocena. Sagorevanje fosfornih goriva je ostavilo trajne markere u slojevima zemljišta i glacijalnom ledu. Godišnje se proizvede 300 miliona tona plastike od koje većina završi u okeanima, a čestice mikroplastike koje su sveprisutne će ostaviti prepoznatljive fosilne tragove za buduće generacije – poput plastiglomerata. Kako se divlje životinje proteruju iz svojih staništa, danas se samo 25% površine smatra divljinom u odnosu na 50% pre tri veka. Ovo je dovelo do stope izumiranja vrsta koja je daleko iznad proseka, što će dovesti do šestog velikog istrebljenja. Nivo nitrogena i fosfora u našem zemljištu je dupliran, a prema nekim istraživanjima upotreba đubriva je dovela do toga da je čovek imao najveći uticaj na ciklus nitrogena u poslednjih 2,5 milijardi godina. Ipak, navodi se da je najjasniji ljudsi otisak u geološkom smislu prisustvo izotopa 14C i 293Pu u slojevima Zemlje koji su rezultat testiranja nuklearnog oružja 50ih i 60ih godina.

„Ova studija pokazuje da su promene toliko velike poput onih koje su zadesile Zemlju na kraju ledenog doba. Ovo je velika stvar“, navodi profesor Colin Waters, geolog na Britanskom geološkom institutu i autor ove studije koja je nedavno objavljena u časopisu Science. Početak ove epohe se definiše sredinom 20. veka kao rezultat ubrzanog tehnološkog napredka i rasta populacije i potrošnje nakon Drugog svetskog rata. Dokazi o tome se mogu naći u slojevima uzoraka glacijalnog leda sa Grenlanda, od kojih, kako navodi Waters, većina neće postojati za 10 000 godina.

Waters ističe da ova studija nije konačni dokaz, već predstavalja doprinos debati o tome da li bi ova epoha trebalo da bude ozvaničena od strane Međunarodne komisije za stratigrafiju (ICS) kasnije tokom godine. Ukoliko bi ICS proglasio početak nove epohe, to bi pomoglo da javnost sagleda razmere onoga što činimo planeti na kojoj živimo. „Ljudi danas jesu klimatski osvešćeni, ali im možda nisu dostupne informacije o razmerama onoga što se dešava“, kaže Waters.

 

Podeli sa prijateljima: Share on FacebookGoogle+Tweet about this on TwitterEmail to someone